Είσοδος




Ξέχασα τον κωδικό μου

Εγγραφή

Αναζήτηση
Ροή twitter
Διαφημίσεις
Επικοινωνία

Συμβουλές Αυγούστου Μέρος 2ο

Τρίτη 4 Αυγ 2020, 07:03 |


.Άνθος βαμβακιού

Ανθοφορίες
Αύγουστος, ο μήνας της μεγάλης εορτής της Παναγίας, ο κατ΄εξοχήν μήνας των διακοπών των Ελλήνων, ο μήνας του βαμβακόμελου και των μελιών τόσο της Τραχείας όσο και της Χαλεπίου πεύκης (πρώτο βάρεμα).  

Το βαμβάκι: 
Το μέλι που μας δίνει το βαμβάκι είναι πολύ καλής ποιότητας, το χρώμα του ανοικτό χρυσό-κίτρινο λαμπερό, η γεύση και το άρωμα του πάρα πολύ ωραία. Κρυσταλλώνει σε σύντομο χρονικό διάστημα και αποκτά σχεδόν άσπρο χρώμα. Έχει πολύ ευχάριστη γεύση και είναι πολύ γλυκό. Το βαμβακόμελο έχει την δυνατότητα να αναμειχθεί με σχεδόν όλα τα μέλια χωρίς αυτό να δημιουργήσει πρόβλημα στην γενικότερη εικόνα του τελικού προϊόντος. Το ιξώδες του είναι χαμηλό (πολύ ρευστό). 


Συλλογή μελιτώματος πεύκου
Το πεύκο: 
Οι μελιτοεκκρίσεις των πεύκων δημιουργούν την μεγαλύτερη σε απόδοση συλλογή μελιών, αφού στο σύνολό τους ξεπερνούν το 60% όλων των παραγομένων μελιών στην Ελλάδα. Το πρώτο "βάρεμα", κατά την ορολογία των παλαιών μελισσοκόμων, αρχίζει από το τρίτο 10ήμερο του Ιουλίου και ολοκληρώνεται σχεδόν στις 20 Αυγούστου. Κάποιες χρονιές ευνοείται από τον καιρό και "τραβά" μέχρι αρχές Σεπτεμβρίου και κάποιες χρονιές κρατά πολύ λίγες ημέρες. Για να κάνουμε καλή συλλογή, θα πρέπει τα μελίσσια που πάμε στο πεύκο τον Αύγουστο να είναι δυνατά και νηστικά, δηλαδή με μεγάλους πληθυσμούς, πολλούς γόνους και τρυγημένα. 
Τα μελίσσια που πάμε στο πεύκο θα πρέπει να είναι δυνατά και νηστικά


Συλλογή γύρης καλαμποκιού

Βοηθητικές ανθοφορίες
Βοηθητικές ανθοφορίες όπως της λυγαριάς (καναπίτσα), της κάππαρης, της σκούπας (φουκάλι), του βάτου, του ευκάλυπτου, κλπ. είναι ανθοφορίες που θα συντηρήσουν άξια τα μεγάλα μελίσσια μας αλλά και θα μεγαλώσουν τις παραφυάδες μας. Οι μεταφορά των παραφυάδων σε παραλίμνιες, παραποτάμιες καθώς και σε βαλτώδεις παραθαλάσσιες περιοχές όπου υπάρχουν χαλβάνια (κουκουλέτσια) προτιμούνται.
Στις ορεινές περιοχές, ακόμη δίνουν νέκταρ, κάποια είδη αγριόβικου, η ρίγανη, το τσάι, ο άγριος δυόσμος.
Ασθένειες
Η Αμερικάνικη Σήψη του Γόνου είναι η πιο μολυσματική και επικίνδυνη ασθένεια που αν δεν την πάρουμε είδηση, ή αν δεν ενεργήσουμε αμέσως και ακαριαία τότε θέτουμε σε κίνδυνο το μελισσοκομείο μας αλλά και άλλα μελισσοκομεία που γειτονεύουν με το δικό μας. Ημίμετρα θεωρούνται οι θεραπευτικές αγωγές, καθόσον η ασθένεια αυτή του γόνου δεν ξεριζώνεται ποτέ. Το κάψιμο του σμήνους είναι η μόνη λύση. Η πολύ καλή έως άριστη απολύμανση της κυψέλης καθώς και το εσωτερικό της βάψιμο ενδείκνυνται σαν ασφαλή μέτρα για την επαναχρησιμοποίηση της.

Η Ασκοσφαίρωση ή κιμωλίαση είναι επίσης ασθένεια που φαίνεται χαρακτηριστικά τους μήνες Ιούλιο - Αύγουστο. Αντιμετωπίζεται με πολύ καλό καθάρισμα της κυψέλης, αλλαγή της βασίλισσας, καλό αερισμό, αφαίρεση των παραπανίσιων κηρηθρών (σφίξιμο του μελισσιού) για να μείνουν όσο το δυνατόν λιγότερα πλαίσια δηλαδή τα απολύτως απαραίτητα για να τα πατά όλος ο πληθυσμός. Επίσης τάισμα με σιρόπι (1 - 1,5 κιλό) κάθε δεύτερη ημέρα σε αναλογία 2 ζάχαρη 1 νερό.

Εχθροί
Οι μεγάλες κίτρινες σφήκες (σκούρκοι, σερσένια, κουρκούμπανοι, κλπ) αρχίζουν από αυτόν τον μήνα τις καταστροφικές εξορμήσεις τους στα μελίσσια μας, οι ειδικές παγίδες για τις σφήκες είναι η λύση.

Τα πουλιά μελισσοφάγοι, όπου υπάρχουν, είναι επίσης καταστροφή για τις συλλέκτριες μας. Είναι εύκολος μεζές για αυτά τα πουλιά καθώς επιστρέφουν βαριά φορτωμένες. Κάποιες φορές πάνω από τα βαμβάκια και τα καλαμπόκια μαζεύονται κοπάδια που ξεπερνούν τα 30 πουλιά το καθένα. Οι επιδρομές πάνω ή μπροστά από το μελισσοκομείο είναι καταστροφή. Τα απογεύματα προς το σούρουπο γίνονται πιο τολμηρά πιθανόν γιατί θέλουν να εξασφαλίσουν το βραδινό τους φαγητό. Η παρουσία μας στο μελισσοκομείο τα απομακρύνει σε κάποια απόσταση. Το ίδιο συμβαίνει και με τα χελιδόνια που μερικές φορές αγγίζουν με τα φτερά τους τα καπάκια των κυψελών μας.

Ο κηρόσκορος είναι από αυτόν τον μήνα και μετά ο μόνιμος εχθρός των κηρηθρών μας, αν τρυγήσουμε και αργήσουμε να βγάλουμε τα μέλια έχοντας τα πατώματα στην αποθήκη μας, τότε σίγουρα σε 2-3 μέρες θα τις βρει ο κηρόσκορος. Το ίδιο θα συμβεί αν βγάλουμε τα μέλια και αργήσουμε να δώσουμε τις κηρήθρες για γλείψιμο στα μελίσσια. Η κατάψυξη είναι η θεμιτή λύση.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως τον μήνα Αύγουστο, οι βασίλισσες κόβουν την γέννα τους για μια περίοδο 10-15 ημερών.
Οι παλαιοί μελισσοκόμοι λένε πως ξεκουράζονται από την συνεχή γέννα των. Ίσως και να έχουν δίκαιο, αφού ξεκινούν την καλή γέννα από τον Φεβρουάριο και συνεχίζουν μέρα - νύχτα για 6 μήνες, 180 περίπου ημέρες, θέλουν κι αυτές την ξεκούραση τους.
Προσωπικά όμως πιστεύω πως, αυτή η διακοπή γίνεται, να προλαβαίνουν τα μελίσσια να αποθηκεύσουν επί πλέον μέλια (απουσία φρέσκου γόνου), αντιλαμβανόμενα την μείωση της χρονικής διάρκεια της ημέρας και λόγω της επικείμενης έλευσης του χειμώνα.  


Διαβάστε και το "Συμβουλές Αυγούστου: 1ο μέρος"

Τελευταία τροποποίηση: 04/8/2020, 07:05

Σχόλια