Είσοδος




Ξέχασα τον κωδικό μου

Εγγραφή

Αναζήτηση
Ανθοφορίες Ιανουαρίου
Ροή twitter
Διαφημίσεις
Επικοινωνία

Άρθρα > Μελισσοπαίδεια > Φυτά

Αγριοτριανταφυλλιά

Δευτέρα 21 Μαρ 2016, 08:34 |


Συλλέκτρια γύρης, αργά το απόγευμα σε άνθος Αγριοτριανταφυλλιάς(Rosa canina)

Πολυετής θάμνος, φυλλοβόλος, που σπάνια ξεπερνά τα τρία μέτρα ύψος. Το συναντάμε σε όλη την Ελληνική επικράτεια, νησιά Αιγαίου και Ιονίου, Κρήτη και Κύπρο.

Το γένος ροδή (rosa) περιλαμβάνει περίπου 120 διαφορετικά είδη που φυτρώνουν στο βόρειο ημισφαίριο. Η Αγριοτριανταφυλλιά, Ροδή ή κυνορροδή (rosa canina) ανήκει στην οικογένεια των Ροδιδών (rosaceae). Λίγα είναι τα είδη που είναι ιθαγενή της Ευρώπης, τα περισσότερα έχουν πατρίδα την Ασία και την Βόρεια Αμερική.

Τα άνθη έχουν χρώμα ρόδινο ή λευκό και κάποια είδη κόκκινο. Φέρουν πέντε πέταλα με πάρα πολλούς στήμονες όπως και ύπερους. Οι καρποί και τα άνθη περιέχουν μεγάλη ποσότητα βιταμινών.

Το φυτό αυτό ήταν γνωστό από πολύ νωρίς στους ανθρώπους, οι αρχαίοι Έλληνες το καλλιεργούσαν τόσο για τα όμορφα άνθη του και σχεδόν το θεοποίησαν για την ευωδία του. Στόλιζαν ναούς, οικίες, τάφους, επίσης νέους και νέες κατά την τελετή των γάμων, σε διάφορες θρησκευτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις και εορτές τα αγριοτριαντάφυλλα είχαν την τιμητική τους. Από την αρχαιότητα μέχρι τις ημέρες μας οι άνθρωποι εκτιμούσαν και εκτιμούν την ομορφιά, το άρωμα, τις ιατρικές και φαρμακευτικές ιδιότητες των Αγριοτριανταφυλλιών.

Μελισσοκομικό ενδιαφέρον
Η άνθισή του αρχίζει τέλος Μαρτίου και έχει διάρκεια που ξεπερνά τις είκοσι ημέρες. Οι μέλισσες επισκέπτονται τα άνθη της, από πολύ νωρίς το πρωί, μέχρι αργά το απόγευμα για συλλογή γύρης. Οι πολλοί στήμονες δίνουν μεγάλη ποσότητα γύρης που εμπεριέχει βιταμίνες με πολλά ωφέλημα για τον γόνο της εποχής. Επίσης δίνει ικανοποιητική ποσότητα σε νέκταρ, αν μια εβδομάδα πριν την άνθηση της έχει πέσει βροχή. Το χρώμα μελιού της αγριοτριανταφυλλιάς είναι λαμπερό κίτρινο, ευωδιαστό, με επίγευση που διαρκεί και σπάνιο.


Συλλογή γύρης από άνθος Αγριοτριανταφυλλιάς(Rosa canina)
Οι καρποί είναι μια από τις πιο πλούσιες πηγές σε βιταμίνη C. Περιέχουν επίσης σε μικρότερη ποσότητα βιταμίνες Α, Β1, Β2, Ε, Κ και φλαβονοειδή. Στην παραδοσιακή ιατρική γίνεται χρήση για την καταπολέμηση πολλών παθήσεων όπως, κόπωση, προβλήματα στομαχιού και εντερικά, ραχιτισμό, ατονία, συνάχι, ανορεξία, δυσπεψία. Επίσης συμβάλλει στην ανάπλαση του δέρματος, αποτελεσματικό αντισηπτικό για μολύνσεις ματιών και βλεφάρων. Άριστο αντισκορβουτικό και φάρμακο για τον ραχιτισμό λόγω των πολλών βιταμινών που εμπεριέχουν οι καρποί του. Μετά από επιστημονικές μελέτες, αποδείχθηκε ότι, ανακουφίζει τον πόνο από τη δυσκαμψία της οστεοαρθρίτιδας χωρίς παρενέργειες.

Άλλη μια σπουδαία χρήση έχει η παρουσία του στο τραπέζι μας με την μορφή, μαρμελάδας, σιροπιού, γλυκού κουταλιού αλλά και ποτού.
Οι Έλληνες καλλιεργητές πρέπει να γνωρίζουν πως εφαρμογή φυτοφαρμάκων κατά την διάρκεια της ημέρας κάνει κακό στην παραγωγή τους.

Τελευταία τροποποίηση: 13/5/2016, 12:38

Διαβάστε ακόμη:

Αγριοσουσαμιά ή Αγριοβαμβακιά
Ηλιοτρόπιο ή αγριοσουσαμιά ή αγριοβαμβακιά, ηλιοτρόπιο, ασπράκι και με άλλα ονόματα το συναντάμε σε ολόκληρο τον γεωγραφικό...
Φαρμακιά ή διαβολόχορτο
Άλλες ονομασίες αυτού του φυτού είναι: μήλο του διαβόλου, διαβολοζιζάνιο, σάλπιγγα του διαβόλου, στραμόνιο, ντατούρα και άλλα. Φύεται σε όλη την γη εκτός από τις αρκτικές περιοχές, Στην Ελλάδα το συναντάμε...
Καλαμπόκι
Ο αραβόσιτος, το γνωστό μας καλαμπόκι είναι ένα δημητριακό που πατρίδα του θεωρείται η Κεντρική Αμερική και συγκεκριμένα το Μεξικό. Έξω από την Αμερικανική ήπειρο, διαδόθηκε πρώτα στην Ευρώπη και...
Κουμαριά
Η Κουμαριά είναι θάμνος αειθαλής, φτάνει περίπου τα 3 μέτρα, αλλά μερικές γίνεται ολόκληρο δένδρο. Είναι πολύ ανθεκτικό φυτό με πλούσιο ριζικό σύστημα που κάνει άριστη ...
Φθινοπωρινό ρείκι
Η σουσούρα ή Έρικα είναι αυτοφυές φυτό και γίνεται μικρός θάμνος. Είναι φυτό ικανό να καλύψει ολόκληρες πλαγιές αλλά και μεγάλες εκτάσεις. Πότε το βρίσκουμε μόνο του και πότε μαζί με κουμαριές...
Μουσμουλιά
Είναι αειθαλές δέντρο, ιθαγενές της Κίνας και της Ιαπωνίας. Στην Ελλάδα εισήχθη στα μέσα του 19ου αιώνα. Το ύψος της ξεπερνά τα έξι μέτρα, τα φύλλα της είναι δερματώδη, σκληρά σε σκούρο πράσινο χρώμα...

Σχόλια